เอามาให้อ่านกันค่ะ ไม่ขอพูดอะไรมากเพราะวันนี้โมโหมากๆๆๆๆๆ มาทั้งวันแล้ว โมโหจนหายโมโหไปหลายรอบ ปลงอีกต่างหาก
บอกไอ้คนที่มันเขียนข่าวให้ไปทำการบ้านมาเยอะๆ
ก่อนจะมาเขียนข่าวชารุ อย่างน้อยต้องดูหนังของชารุ
ซะก่อนเนอะ ไม่รู้คนเขียนมันเคยได้ดูหนังของชารุบ้างไหม
คนเขียนมันนั่งเทียนเขียนซะล่ะมั้ง
สวัสดีครับเพื่อนสมาชิกและเพื่อนผู้มาเยือนทุกท่าน
เรื่องที่โพสต์เอาไว้ข้างต้น หากเป็นตามที่ว่าไว้ ก็อาจจะถือได้วาเป็นการเขียนแสดงความเห็นเชิงป้จเจก ที่ไม่ใช่ข่าว
ดังนั้นคงไม่ใช่ข่าว การที่จะเป็นข่าวได้ต้องไม่ใส่ความเห็น การใส่ความเห็นถือว่าเป็นงานเขียนเชิงบทความ บทความมีหลายแบบ บทความที่แสดงความเห็นออกมาเป็นแบบปัจจเจกสุดๆ แบบนี้ ก็คงไม่พ้น บทความบันเทิง ในหนังสือพิมพ์นั่นเองดังนั้นงานนี้ เราคงไปว่า ไทยรัฐไม่ได้ แต่ ขอติง ท่านที่เขียนบทความดังกล่าวว่า ท่านรูเรื่องหนังอินเดียน้อยมาก การที่เอา ชาห์ ซึ่งท่าน ต้อง ถอด เสียงออกมาว่า ชาฮ์ นั้น ไปเทียบกับ ปู่ อัล ปาชิโน และ น้อง แบรต ผมว่า มันคนละเรื่องกันเลย
ชาฮ์ รุข อาจจะไม่แสดงบทบู๊ได้เท่า แบรต ใน เรื่อง ทรอย แต่ แบรต ก็ไม่ได้สร้างความซาบซึ้งให้กับเราเท่า ชาฮ์ รุข ในเรื่ง พระเจ้าอโศกเช่นกัน เหมือนกับ ข้าวเหนียวมาเทียบกับข้าวเปลือกแล้วว่า อะไรอะไรอร่อยกว่ากัน งง ครับ
ขอยืนยันว่า ให้ดูหนังอินเดียให้มากกว่านี้จะดีกว่าครับ
รักคนอ่าน
คุณ "โมฮับบะเทน"
เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ คุณUnseen เพราะยุ้ยก็เกิดอาการปิ๊งพระเอกคนนี้เหมือนกันจากเรื่องอโศก เป็นแบบรักข้างเดียวไปเลย คลั่งมากๆๆๆ แบบว่าเล่นถึงบทบาทแบบไม่เคยเห็นมาก่อน จนเลิกดูละครไทยไปเลยอ่า แต่หลังจากนั้นยุ้ยก็ผันตัวเองไปเป็นแฟนคลับคาโจลแทน ด้วยความที่เค้าน่ารักเป็นธรรมชาติ การแสดงของเธอก็เป็นธรรมชาติเหมือนกาน และอีกอย่างดูเหมือนว่าคนจะชอบชารุเยอะแล้วก็เลย เอาแค่เป็นแฟน(คลับ)ห่าง ๆก็พอ อิอิ...ยังไงก็แล้วแต่คนเขียนบทความเขียนแบบไม่ดูตาม้าตาเรือ ถ้าเจอแฟนคลับที่คลั่งชารุมากๆตามเอาเรื่องจะทำไงเนี่ย 55555